DUTCH INFANTRY COMPANY IV
TOESPRAAK CDT DUTCH INF COY IV (KOLONEL BD GER PASTOOR)
Mannen van DIC IV en familieleden van harte welkom in Schaarsbergen. Welkom ook aan het Veteraneninstituut, de leden van Nederlandse Unifilvereniging en Bedrijfsmaatschappelijk Werk Defensie. Dit is al weer de vierde reünie van de compagnie sinds onze terugkeer in 1985 in Nederland. De eerste maal in 1986 in Arnhem, in 1987 in Den Bosch, in 1995 op Bronbeek. Deze reünie wijkt af van de eerdere, we hebben nu naast partners en eventuele kinderen, ook mensen van buiten uitgenodigd maar nog belangrijker de nabestaanden, familieleden van overleden collegae van de compagnie.
Een bijzonder woord van welkom voor: De moeder van Hans Sint en de zus van Hans, Hanneke. Hans Sint en Ferdinand Smit zijn in februari 2000, toen ze op vakantie in Mali waren vermoord door smokkelaars. De heer Wim van der Meer een broer van Theo van de Meer (7-1). De vader van Simon Dekker en de zus van Simon Theo van der Meer en Simon Dekker zijn in de achter ons liggende jaren ten gevolge van ziekte overleden. De weduwe van Ad de Haan, Ruth. Ad de Haan is vorig jaar, nog in actieve dienst, tijdens de sport aan een acute hartstilstand gestorven. De weduwe van Stanley Muler, Betsy. Stanley, genietend van zijn functioneel leeftijdsontslag, is ruim 7 weken geleden bezweken aan de ziekte van Kahler. Hij had nog zo gehoopt dat hij de reünie zou kunnen meemaken, maar het mocht niet meer zo zijn. Helaas hebben we de weduwe van Dirk Jonker niet kunnen bereiken en is de weduwe van dominee Jaap Roggeveen verhinderd. De weduwe van Ferdinand Smit, Els Sprangers en haar zonen zou in eerste aanleg ook komen maar heeft zich alsnog afgemeld. Dirk is destijds vanwege zijn ziekte eerder uit Libanon vertrokken en binnen een jaar overleden aan kanker en Jaap is tijdens een dienst als dominee in het harnas gestorven. Wij, de compagnie, stellen het bijzonder op prijs dat u vandaag bij ons aanwezig wilt zijn om samen met ons herinneringen op te halen.
Ik heb zojuist de namen genoemd van hen die niet meer onder ons zijn, mannen die ons in de afgelopen ruim 22 jaar zijn ontvallen. Mannen die ieder op hun eigen wijze deel uitmaakten van onze eenheid. Mensen waar we 6 maanden lief en leed, angst en spanning mee hebben gedeeld in Libanon. Ook de oudsten van hen waren nog te jong om te sterven. Laten we in onze gedachten een moment bij ze stilstaan, ze gedenken zoals wij ze gekend hebben in Libanon. Ik heb zojuist de namen genoemd van hen die niet meer onder ons zijn, mannen die ons in de afgelopen ruim 22 jaar zijn ontvallen. Mannen die ieder op hun eigen wijze, en op hun eigen niveau, deel uitmaakten van onze eenheid. Mensen waar we 6 maanden lief en leed, angst en spanning mee hebben gedeeld in Libanon. Ook de oudsten van hen waren nog te jong om te sterven. Laten we in onze gedachten een moment bij ze stilstaan, ze gedenken zoals wij ze gekend hebben in onze periode in Libanon: Opperwachtmeester van de Koninklijke Marechaussee, Dirk Jonker, overdag kreeg je een bon vanwege te hard rijden, “s avonds een biertje in de bar. Dominee Jaap Roggeveen, s’zondags ging hij voor in de dienst op zijn orgel, daarbuiten, samen met Sjaak Versluis, trad hij op als muzikaal duo. Luitenant Hans Sint, de sportman bij de sterkste man van DIC IV en Unifil, maar ook de commandant van de posten die Checkpoint Charlie onder controle hielden. Kapitein Ferdinand Smit, captain Farid, een ervaren Libanonganger, een tolk waarvan de Libanezen het Arabisch tenminste konden verstaan, een onmisbare schakel in het contact met de bevolking. Soldaat Theo van der Meer een rustige harde werker op post 7-1. Soldaat Simon Dekker, op het laatste moment, kort voor het inschepingverlof, aangewezen om mee te gaan. Hij was zo blij dat hij mee mocht dat hij bij het verlaten van mijn bureau dusdanig tegen de deur aanliep dat het bijna nog niet doorging. Sergeant der eerste klasse Ad de Haan, commandant van de patrouille die op 4 mei gehyjackt werd, de rust zelve een voorbeeld voor zijn mensen en als pelotonssergeant een steun en toeverlaat voor Hans Sint. Stanley Muler, mijn compagniesadjudant, een prachtvent waar ik op kon bouwen, een leeftijdsgenoot waar ik mijn zorgen en problemen mee kon delen. Alom gewaardeerd binnen de compagnie.
Peter Kauffman zal nu op zijn bagpipe "Highland Cathedral" spelen. Hierna verzoek ik u om één minuut stilte ter nagedachtenis van de overleden collegae van Dutch Inf Coy IV.
(zie vervolg toespraak)